Twój e-mail:





Żywy Różaniec Reportaże Ceremoniał Żywego Różańca

Ceremoniał Żywego Różańca

CEREMONIAŁ ŻYWEGO RÓŻAŃCA

Przygotował do druku ks. dr Stanisław Szczepaniec
Wydawnictwo Sióstr Loretanek
Warszawa 2016

Za zgodą Kurii Biskupiej Warszawsko-Praskiej
Z dnia 18 I 2016 r., nr 59(K)2016


Słowo wprowadzenia

Już na początku musimy przyznać, że same pojęcia: „ceremoniał” czy „rytuał” wydają się być wyrazem skostnienia i przeszłości. Przeciwstawiają się im kreatywność czy dynamizm czynu. Tymczasem trzeba uznać, że obydwa te pojęcia – w języku religijnym – mają ukazać „uporządkowany sposób oddawania czci Bogu”. Człowiek zawsze szuka kontaktu z Bogiem, gdyż to pragnienie jest wpisane w naturę i godność ludzką. Dlatego z wdzięcznością trzeba przyjąć dar niniejszego Ceremoniału, który ma przyczynić się do odkrycia piękna i bogactwa modlitwy różańcowej, będącej zawsze „spotkaniem dwóch pragnień: Serca Bożego i serca ludzkiego”. Tajemnica ta zawsze prowadzona jest z natchnienia i kierownictwa Ducha Świętego, który „przychodzi z pomocą”, abyśmy wyznali, że Jezus jest naszym Panem i Zbawicielem.

Niech Maryja, Matka Chrystusa i Kościoła, uprasza wszystkim, którzy będą posługiwać się tym Ceremoniałem, głębię rozumienia i przeżywania owego spotkania między Bogiem a ludźmi.

Z pasterskim błogosławieństwem
† Wacław Depo
Arcybiskup Metropolita Częstochowski


Częstochowa, 25 maja 2015 roku, w święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła

Wstęp

„Różaniec Najświętszej Maryi Panny, który pod tchnieniem Ducha Bożego rozwinął się stopniowo w drugim tysiącleciu, to modlitwa umiłowana przez licznych świętych, a Urząd Nauczycielski Kościoła często do niej zachęca. W swej prostocie i głębi pozostaje ona również w obecnym trzecim tysiącleciu, które dopiero co się zaczęło, modlitwą o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości”. Tymi słowami św. Jan Paweł II rozpoczyna list apostolski o różańcu Rosarium Virginis Mariae, ogłoszony 16 października 2002 roku.

Treść tego listu, jak również Rok Różańca, który papież ogłosił, przyczyniły się do ożywienia modlitwy różańcowej w życiu wielu osób. Jednym z owoców tego listu jest niewątpliwie większa troska duszpasterska Kościoła w Polsce o wielką wspólnotę modlitewną, nazywaną Żywym Różańcem. Biskupi mianowali w swoich diecezjach moderatorów tej wspólnoty. Oni zaś przygotowali najpierw statut opisujący jej istotę i duchowość, a także określający jej strukturę i zadania jej członków. Statut został zatwierdzony podczas 358. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, które odbyło się we Wrocławiu w dniach 21–23 czerwca 2012 roku.

Ceremoniał Żywego Różańca to kolejna pomoc dla duszpasterzy, zelatorów i członków róż różańcowych. Pierwszy taki Ceremoniał powstał na początku XX wieku. Zawierał teksty wskazujące sposób włączenia nowych członków do tej wspólnoty różańcowej oraz omawiał krótko znaczenie i przebieg comiesięcznego spotkania, w czasie którego dokonuje się zmiany tajemnic różańcowych. W kolejnych dziesięcioleciach poprzedniego wieku tekst ten był przedrukowywany i zatwierdzany przez kompetentną władzę kościelną. Dnia 7 września 1977 roku, Prymas Polski, sługa Boży, kard. Stefan Wyszyński, wydał dekret, w którym czytamy: „Przychylając się do prośby Prowincjała Zakonu OO. Dominikanów w Warszawie, na mocy szczególniejszych upoważnień, udzielonych Nam przez Stolicę Apostolską, niniejszym zatwierdzamy CEREMONIAŁ ŻYWEGO RÓŻAŃCA według załączonego tekstu; z zachowaniem pozostałych przepisów prawa kościelnego”.

Z tego opracowania korzystali duszpasterze i zelatorzy Żywego Różańca przez wiele lat. Coraz częściej pojawiały się jednak głosy mówiące o potrzebie nowej redakcji Ceremoniału. Prace nad nią rozpoczęły się na początku roku 2014 w gronie diecezjalnych moderatorów Żywego Różańca. Przygotowany został tekst roboczy, z którym zapoznali się moderatorzy, a także wielu zelatorów. Nad tekstem i nad zgłoszonymi uwagami pracowała komisja, która w ramach krajowego grona moderatorów zajmuje się sprawami liturgii. Owocem tych działań jest niniejsza księga, którą przekazujemy wszystkim zainteresowanym. Wyrażamy nadzieję, że będzie dobrą pomocą w pracy ze wspólnotami Żywego Różańca w parafiach.

Niniejszy Ceremoniał składa się z czterech części. W pierwszej znajdują się błogosławieństwa udzielane członkom wspólnoty i zelatorom, druga jest pomocą w przeżyciu comiesięcznych spotkań członków Żywego Różańca, związanych ze zmianą tajemnic różańcowych, w trzeciej części zamieszczone są teksty pomocnicze do celebracji różnych wydarzeń we wspólnocie w ciągu roku liturgicznego, a czwarta zawiera modlitwy i rozważania, z których można skorzystać w obliczu śmierci bliskich.

Wraz z tą księgą, przeznaczoną głównie dla kapłanów i zelatorów, powstaje Modlitewnik członków Żywego Różańca, zawierający akty zawierzenia, modlitwy i inne teksty pomocnicze dla członków tej wspólnoty.


ks. Szymon Mucha
Krajowy Moderator Żywego Różańca
Warszawa, dnia 18 lutego 2016 roku


Spis treści

Słowo wprowadzenia – ks. abp Wacław Depo . . . . .5
Wstęp – ks. Szymon Mucha . . . . . .. . .7
Wykaz skrótów . . . . . . . . 10


Szanowni Państwo, pragniemy poinformować, że stosujemy pliki cookies zgodnie z Polityką Cookies.
Korzystanie z tej witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu. OK